
Psycholog Kliniczny, Praktyk Bodynamic · Terapeuta IFS i SE
Twoje zdjęcie
W swojej pracy koncentruję się na połączeniu między ciałem a umysłem. Łączę trzy komplementarne nurty psychoterapii i terapii — Bodynamic, Somatic Experiencing oraz Internal Family Systems.
Moja droga zaczęła się w 2012 roku, kiedy spotkałem nauczyciela medytacji Reginalda Raya i wziąłem udział w programach Dharma Ocean Foundation. To doświadczenie pokazało mi rolę, jaką ciało odgrywa w naszym wewnętrznym świecie, i rozpoczęło moją wieloletnią praktykę medytacji.
Od tego czasu studiowałem psychologię, medycynę, pracę z ciałem i psychologię buddyjską. Ukończyłem studia magisterskie z psychologii klinicznej oraz czteroletnie szkolenie w psychoterapii Bodynamic — somatycznej metodzie integrującej ciało w pracę terapeutyczną. Jestem w ciągłym procesie poszerzania moich kwalifikacji poprzez regularne uczestniczenie w szkoleniach terapeutycznych, asystowanie na szkołach terapii (Somatic Experiencing) oraz regularną superwizję mojej pracy — indywidualną oraz grupową.
Pracuję w trzech komplementarnych nurtach psychoterapii somatycznej. Każde z tych podejść ma swoją specyfikę, ramy teoretyczne i obszary zastosowania — razem stanowią zintegrowane podejście do pracy z ciałem, układem nerwowym i wewnętrznym systemem psychicznym.
Bodynamic Analysis to duński nurt psychoterapii somatycznej, rozwijany od lat 70. przez Lisbeth Marcher. Opiera się na szczegółowym powiązaniu funkcji psychologicznych z konkretnymi mięśniami ciała — efekcie wieloletnich badań nad rozwojem psychomotorycznym dziecka.
Metoda łączy psychologię rozwojową, teorię struktur charakteru i pracę z ciałem. Każdy mięsień jest tu rozumiany jako nośnik konkretnych funkcji psychologicznych — związanych z etapem rozwoju, na którym kształtują się określone zdolności (kontakt, granice, sprawczość, godność, autonomia).
W praktyce klinicznej Bodynamic szczególnie sprawdza się w pracy z traumą rozwojową, deficytami zasobów psychicznych, trudnościami relacyjnymi i odbudowywaniem poczucia ucieleśnionej obecności.
Somatic Experiencing (SE) to metoda pracy z traumą opracowana przez dr. Petera Levine'a. Wywodzi się z obserwacji, w jaki sposób ssaki w warunkach naturalnych regulują się po doświadczeniach zagrażających życiu — poprzez dokończenie reakcji autonomicznego układu nerwowego (walka, ucieczka, drżenie, rozładowanie).
U ludzi te naturalne reakcje regulacyjne często zostają zablokowane. Energia mobilizacji pozostaje uwięziona w układzie nerwowym i ujawnia się w postaci objawów takich jak chroniczne napięcie, lęk, dysregulacja autonomiczna, dysocjacja czy zaburzenia snu.
W pracy SE koncentrujemy się na uważnym śledzeniu doznań ciała i sygnałów układu nerwowego. Praca odbywa się w niewielkich dawkach (titration) i z naciskiem na pendulację między aktywacją a regulacją — co pozwala układowi nerwowemu odzyskać zdolność do samoregulacji bez ryzyka retraumatyzacji.
Internal Family Systems (IFS) to model psychoterapii opracowany przez dr. Richarda Schwartza, uznany przez SAMHSA za podejście oparte na dowodach (evidence-based). IFS rozumie psychikę jako system wielu wewnętrznych „części" — z których każda pełni określoną rolę: ochronną, zarządzającą albo niosącą trudne emocjonalne doświadczenia (exiles, managers, firefighters).
W sercu tego systemu znajduje się Self — wewnętrzna zdolność do bycia obecnym z jasnością, ciekawością, spokojem i współczuciem. Praca terapeutyczna polega na pomaganiu częściom w uwolnieniu się z ról, w które zostały wciągnięte przez wcześniejsze doświadczenia, oraz na odbudowaniu wewnętrznej hierarchii, w której Self prowadzi.
IFS sprawdza się w pracy z traumą, konfliktami wewnętrznymi, krytycznym wewnętrznym głosem, zaburzeniami nastroju oraz w sytuacjach, w których klient doświadcza polaryzacji między różnymi częściami siebie.
Praktyka obejmuje pracę z osobami dorosłymi w obszarach związanych z traumą, regulacją emocjonalną, relacjami oraz procesami rozwojowymi i egzystencjalnymi.
Trauma szokowa (wypadki, zabiegi medyczne, nagłe straty) oraz trauma rozwojowa i relacyjna z dzieciństwa.
Stany lękowe, ataki paniki, chroniczne napięcie, dysregulacja autonomicznego układu nerwowego.
Stany obniżonego nastroju, przewlekłe zmęczenie, anhedonia, wypalenie zawodowe.
Trudności w bliskich relacjach, powtarzające się wzorce relacyjne, praca z granicami i stylem przywiązania.
Chroniczne napięcie mięśniowe, objawy somatyczne bez podłoża medycznego, utrata kontaktu z ciałem.
Utrwalone w dzieciństwie sposoby reagowania na bliskość, granice i potrzeby — zapisane w ciele. Na przykład trudność z własną sprawczością, proszeniem o wsparcie, z rozpoznawaniem i sięganiem po swoje potrzeby, czy praca z samooceną i poczuciem, że na akceptację trzeba zasłużyć.
Jeśli nie masz pewności, czy Twój temat mieści się w obszarach mojej pracy — napisz. Jeżeli ocenię, że potrzebujesz wsparcia w innym nurcie lub na innym poziomie (np. psychiatrycznym), pomogę znaleźć odpowiednie miejsce.
Napisz wiadomość. Zazwyczaj odpowiadam do 5 dni roboczych.
Pierwsze spotkanie służy poznaniu się i ustaleniu, czy moje podejście odpowiada Twoim potrzebom. Nie zobowiązuje do kontynuacji.
Jeśli decydujesz się kontynuować, ustalamy stały termin i ramy współpracy.
Opinie zamieszczone za zgodą klientów.