Filip Giedrys

Terapia Somatyczna (SE) to forma terapii, która podkreśla rolę ciała w leczeniu traumy. Opracowana przez Petera Levine’a w latach 70., SE opiera się na założeniu, że traumatyczne doświadczenia mogą być przechowywane w układzie nerwowym i prowadzić do fizycznego oraz emocjonalnego cierpienia, w tym lęku, depresji, przewlekłego bólu i innych problemów zdrowotnych.

SE ma na celu pomóc osobom uwolnić doznania i emocje przechowywane w ciele i psychice poprzez procesy pendulacji, titracji oraz rozładowania. Terapia opiera się na przekonaniu, że chociaż doświadczenia traumatyczne mogą przekraczać zdolność radzenia sobie, ciało posiada naturalną zdolność do samouzdrawiania — jeśli tylko otrzyma ku temu możliwość w bezpiecznym i wspierającym środowisku.

Praktycy SE pracują z klientami, aby pomóc im uzyskać dostęp do doznań i emocji przechowywanych w ciele w wyniku traumy oraz je przetwarzać. Mogą to być doznania fizyczne, takie jak napięcie, ból czy odrętwienie, a także stany emocjonalne, takie jak lęk, złość czy bezradność. Poprzez delikatny dotyk, ćwiczenia świadomości ciała oraz prowadzone wizualizacje, praktycy SE pomagają klientom zwiększyć świadomość tych doznań i emocji oraz uczyć się ich regulowania w bezpieczny i kontrolowany sposób.

Jedną z kluczowych zasad SE jest ‘pendulacja’, która odnosi się do oscylacji między stanami aktywacji i dezaktywacji w układzie nerwowym ciała. Pomagając klientom lepiej dostroić się do odczuć płynących z ciała oraz poruszać się między tymi stanami w kontrolowany sposób, praktycy SE mogą wspierać budowanie odporności psychicznej oraz przywracanie poczucia bezpieczeństwa i dobrostanu.

SE jest łagodną i nieinwazyjną formą terapii, która może być stosowana w leczeniu różnych doświadczeń traumatycznych, w tym przemocy fizycznej lub emocjonalnej, wypadków, katastrof naturalnych oraz innych form traumy. Często jest stosowana w połączeniu z innymi rodzajami terapii i może być skuteczna dla osób zmagających się z różnymi problemami zdrowia psychicznego.

Terapia Bodynamic jest podejściem psychoterapeutycznym skoncentrowanym na ciele, które uznaje głębokie powiązanie między ciałem, umysłem a naszymi doświadczeniami relacyjnymi. Została opracowana w Danii przez Lisbeth Marcher i jej współpracowników na przestrzeni kilku dekad. Czerpie z psychologii rozwojowej, neuronauki oraz pracy z ciałem, aby zrozumieć, w jaki sposób nasze doświadczenia życiowe są przechowywane nie tylko w pamięci i emocjach — lecz także w mięśniach i postawie ciała.

U podstaw terapii Bodynamic leży zrozumienie, że ciało przechowuje szczegółową mapę naszego rozwoju psychologicznego. Od niemowlęctwa aż po okres dojrzewania reagujemy na nasze otoczenie poprzez angażowanie lub wycofywanie określonych grup mięśniowych. Z czasem wzorce te stają się nawykowe, kształtując sposób, w jaki poruszamy się w świecie, jak odnosimy się do innych oraz jak doświadczamy samych siebie. W terapii te wzorce stanowią bogate źródło wglądu oraz bezpośrednią drogę do uzdrawiania.

Terapia Bodynamic pracuje z siedmioma odrębnymi etapami rozwoju, z których każdy wiąże się z określonymi tematami psychologicznymi oraz odpowiadającymi im obszarami ciała. Poprzez łagodne eksplorowanie tych powiązań terapia wspiera klientów w odzyskiwaniu poczucia sprawczości, ugruntowania oraz autentycznego kontaktu — zarówno ze sobą, jak i w relacjach z innymi. Centralne miejsce w tej pracy zajmuje sama relacja terapeutyczna. Terapia Bodynamic przywiązuje dużą wagę do wzajemnego kontaktu — jakości autentycznej, pełnej szacunku obecności, która rozwija się między terapeutą a klientem. Nie jest to proces jednokierunkowy. Terapeuta nie jest zdystansowanym ekspertem, lecz zaangażowanym człowiekiem, który wnosi do relacji swoją własną, ugruntowaną obecność

Sesje mogą obejmować ruch, ćwiczenia świadomości ciała oraz eksplorację werbalną, zawsze w tempie, które jest bezpieczne i respektujące potrzeby klienta.
Terapia Bodynamic traktuje ciało nie jako problem do naprawienia, lecz jako mądrego i odpornego partnera w procesie zdrowienia.